Kwas chlebowy

Smak kwasu chlebowego może być miłym wspomnieniem dla tych, którzy byli w Związku Radzieckim lub Rosji i pili z przydrożnych beczkowozów ciemny orzeźwiający napój.
Bardzo prosty w wykonaniu. Każdy kwas chlebowy może minimalnie różnić się w smaku, a zależy to od rodzaju chleba i ewentualnego wzbogacającego dodatku. Przygotowany poniżej kwas, nie wiedzieć czemu ma lekką nutę suszonej śliwki.

1/2  chleba żytniego z własnego wypieku (ususzonego)
5 l wody
10 łyżek cukru
5 łyżek melasy
opcjonalnie liście:
mięty meksykańskiej
lub szałwii, lub skórka z cytryny

Wszystkie składniki wrzucamy do dużego słoja, który następnie wypełniamy wodą. Przykrywamy i pozostawiamy w temperaturze pokojowej na 10 dni. Następnie odcedzamy i zlewamy do butelek. Butelki zakręcamy i wstawiamy w chłodne miejsce.

Jun i Kombucha

Wspaniały, zdrowy napój Kombucha oraz Jun. Niestety kultury Jun są w Polsce niedostępne. Z resztą chyba nigdzie na świecie nie są dostępne poza Chinami. Jun można zastąpić grzybkiem Kombuchy wykorzystując również przepis na tradycyjną Kombuchę zastępując czarną herbatę zieloną i dodając zamiast cukru miodu. Napój będzie nieco mocniejszy od Kombuchy tradycyjnej jeśli chodzi o zawartość alkoholu. Ale będzie to tylko ok, 2% z lekkimi bąbelkami. Czyli wspaniały lekki szampan.

Oryginalny przepis na stronie http://www.thehealthyhomeeconomist.com/how-to-make-jun-tea-kombucha-champagne/

Kiszone cytryny

Sposób kiszenia cytryn został podpatrzony u Pani Agnieszki Kręglickiej.
Do kiszenia musimy nabyć ekologiczne cytryny, to znaczy takie które nie zostały opryskane środkami konserwującymi i woskiem. Takie właśnie myjemy i kroimy wzdłuż na ćwiartki, tak aby cytryn nie przeciąć do końca. W środek każdej cytryny sypiemy po 1 łyżeczce soli i zamykamy. Dodajemy przyprawy wedle uznania: goździk, ziele angielskie, kolendra, liść laurowy. Cytryny układamy ciasno w słoikach i zalewamy słabą solanką. Przechowujemy w chłodnym miejscu.

Kwas Litewski Ćwierczakiewiczowej

Z książki "Jedyne praktyczne przepisy konfitur, konserw, soków, marynat, wędlin, wódek, itp"

Robimy sami Kim Chi

O zdrowotnych zaletach Kim Chi napisano już nawet prace naukowe. Udowodniono, że wzmacnia odporność, że jest doskonałym antyoksydantem, reguluje gospodarkę węglowodanową i pomaga w dolegliwościach gastrycznych. Nic złego o Kim Chi nigdy nie słyszano.
Dlaczego Kim Chi jest szczegónie zdrowa przeczytamy w tym anglojęzycznym artykule
http://microbialfoods.org/science-digested-can-microbes-take-peppery-heat-effects-red-pepper-powder-kimchi-fermentation/
Jedynym mankamentem dotyczącym Kim Chi jest to, że podczas kiszenia wydziela nieprzyjemny zapach.

Kim Chi przyrządza się bardzo łatwo. Możemy zrobić sobie zapas do piwnicy, czy spiżarni tak, aby móc zrezygnować w zimie z dodatkowej suplementacji drogimi środkami z apteki.

Po wstępnym kiszeniu w większym pojemniku
kapustę przekładamy do małych słoików, zakręcamy
i odstawiamy do chłodnego pomieszczenia.

Co potrzebujemy?

• 2-3 główki kapusty pekińskiej
• 8-15 ząbków czosnku
• świeży imbir
• świeżą lub suszoną ostrą papryczkę chilli
• 1 zwykłą paprykę
• 150-200 ml sosu rybnego
• 3-5 łyżek (na 1 kg / 1 łyżka soli)
• 1 dużą kalarepę - opcjonalnie
• kawałek dyni - opcjonalnie
• białą rzepę - opcjonalnie

Miksujemy ostre papryczki chilli, paprykę, imbir, czosnek.
Dodajemy 150 ml sosu rybnego

Zmiksowany sos mieszamy z pociętą w słupki dynią, kalarepą lub inną rzepą

Pasta po wymieszaniu sosu, kalarepy i dyni

Umytą i pociętą na kawałki kapustę mieszamy z pastą, solimy i odstawiamy na 2-3 godziny. Następnie całość przekładamy do dużego naczynia bardzo mocno dociskając, tak aby pozbyć się powietrza. Przykrywamy czystym talerzem, na którym ustawiamy czysty słój napełniony wodą. Zostawiamy na 6-8 dni, najlepiej w ustronnym, niechłodnym miejscu. Po wstępnym ukiszeniu kapustę przekładamy do mniejszych słoików, zakręcamy i wynosimy w chłodne miejsce

Fotografia pochodzi ze strony:
 https://www.organicfacts.net/health-benefits/other/health-benefits-of-kimchi.html

Kiszone bakłażany z orzechami

• 6-8 małych  bakłażanów, powinny być te mini, ale jeśli ich nie zdobędziemy, to kupujemy jak najmniejsze
• 250 g posiekanych orzechów włoskich
• 5-6 ząbków czosnku
• 3-5 szt papryczek chilli średnio ostrych lub 2 łyżki płatków suszonych, można też mieszać
• sól
• pieprz
• oliwa lub olej

Bakłażany kroimy z jednej strony wzdłuż, tak aby druga strona nie została przekrojona. Czyli dochodzimy nożem aż do przeciwległej skórki bakłażana, tak żeby jej nie przeciąć. Warzywa wrzucamy do wrzątku na 8-10 minut. Nie muszą się gotować, wystarczy je parzyć. Po wystudzeniu otwieramy bakłażany jak książkę i nacinamy wewnątrz miąższ w paski. Robimy to po to, aby uzyskać szczeliny, w które wejdzie więcej farszu. Przy mini oberżynach nie jest to konieczne. Solimy wewnątrz, układamy na durszlaku i dociskamy tak, aby dokładnie odsączyć wodę. 
Posiekane orzechy i drobno pokrojoną paprykę podsmażamy na patelni, następnie dodajemy posiekany czosnek (po usmażeniu papryki i orzechów). Przyprawiamy pieprzem.  Tak przyrządzoną masą wypełniamy bakłażany. Zamykamy, przyciskamy i układamy ciasno w słoju posypując solą. Całość zalewamy olejem. Tak przyrządzone trzymamy w chłodnym miejscu tygodniami. Gotowe będą po 10 dniach.

Kumys

Kumys to tradycyjny w Mongolii  napój  uzyskany z mleka klaczy, które zostało poddane fermentacji. Ogólnie jest podobny do kefiru, aczkolwiek prawdopodobnie ze względu na inne warunki otoczenia, w tym niższą temperaturę (dłuższy czas fermentacji) w której fermentuje zawiera nieco alkoholu ok. 2%. Posiada również więcej dwutlenku węgla niż tradycyjny kefir. W smaku może przypominać kefir wymieszany z piwem. W naturalnych warunkach mongolskich stepów kumys fermentuje w skórzanych workach.

źródło:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1b/Kumys-bottle.jpg

Worek, w którym fermentuje kumys

źródło: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/04/Leather_Airag_Pouch.JPG